Kazuaki Ishibashi บรรณาธิการมังงะรุ่นเก๋า ซึ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานการทำหน้าที่บรรณาธิการให้กับ Mob Psycho 100 ได้ออกมาแสดงความเห็นเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของวิชาชีพบรรณาธิการมังงะในปัจจุบัน โดยระบุว่า ปัจจุบันมีผู้ที่ใฝ่ฝันอยากเป็นบรรณาธิการมังงะจำนวนไม่น้อยที่แทบไม่อ่านมังงะจริง ๆ อย่างจริงจัง
Kazuaki ซึ่งยังเป็นทั้งนักเขียนและบรรณาธิการ และเคยทำงานกับผลงานอย่าง The World Only God Knows ได้เผยแพร่ข้อความยาวบนแพลตฟอร์ม X ในลักษณะคอลัมน์ แสดงความคิดเห็นต่อสถานการณ์ของวิชาชีพและอุตสาหกรรมมังงะโดยรวม โดยเขาระบุว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาได้พบและช่วยฝึกสอนผู้สมัครงานบรรณาธิการมังงะจำนวนมาก ซึ่งหลายคนมีประวัติการศึกษา ทักษะการสื่อสาร และความสามารถด้านการทำงานที่น่าประทับใจ แต่กลับอ่านมังงะน้อยกว่ามาตรฐานที่เคยเป็นในอดีตอย่างเห็นได้ชัด
เขามองว่าสาเหตุสำคัญมาจาก “สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป” ในอดีต ผู้คนรายล้อมไปด้วยมังงะ ไม่ว่าจะเป็นชั้นหนังสือในบ้าน บ้านของเพื่อนหรือญาติ รวมถึงร้านหนังสือที่มีมังงะให้หยิบอ่านอยู่ทั่วไป แต่ในปัจจุบัน ช่องทางเหล่านี้กลับลดน้อยลงอย่างชัดเจน
แม้ในเชิงเทคนิคแล้ว มังงะจะเข้าถึงได้ง่ายกว่าที่เคย ผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัลจำนวนมาก แต่ Kazuaki ชี้ว่า การขาดแคลนมังงะรูปเล่มที่จับต้องได้ กลับทำให้ผู้อ่านมีแนวโน้มจะเลือกอ่านเฉพาะสิ่งที่ตนสนใจเท่านั้น มากกว่าการเปิดรับผลงานหลากหลายแนวเหมือนในอดีต
เขายังมองว่าแพลตฟอร์มดิจิทัลเองก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา เนื่องจากระบบอัลกอริทึมมักพยายามนำเสนอเนื้อหาที่ตรงกับรสนิยมเดิมของผู้อ่านอยู่เสมอ ส่งผลให้ผู้อ่าน โดยเฉพาะผู้ที่อยากก้าวมาเป็นบรรณาธิการ ไม่ค่อยได้ออกนอกกรอบหรือขยายขอบเขตการอ่านของตนเอง
Kazuaki อธิบายว่า ในอดีต บรรณาธิการมังงะถูกมองว่าเป็น “ผู้เชี่ยวชาญ” ของสื่อชนิดนี้ ความรู้และการตัดสินใจของบรรณาธิการมีความเชื่อมโยงโดยตรงกับปริมาณมังงะที่อ่าน และประสบการณ์ที่สั่งสมมาจากการทำงานจริง แต่ในยุคปัจจุบัน ความอุดมสมบูรณ์ของสื่อหลากหลายรูปแบบ กลับทำให้บรรณาธิการรุ่นใหม่บางส่วนรู้สึกว่าตนสามารถเข้าใจทุกอย่างได้โดยไม่จำเป็นต้องอ่านมังงะอย่างลึกซึ้ง
เขายกตัวอย่างวิธีการ “เสพมังงะโดยไม่อ่านจริง” ที่พบได้บ่อยในกลุ่มผู้สมัครงาน ไม่ว่าจะเป็นการดูวิดีโอสรุปเนื้อเรื่อง คลิปอธิบายผลงานยอดนิยม การดูภาพพาเนลชื่อดังที่ถูกแชร์บนโซเชียลมีเดีย หรือแม้แต่การรับรู้เรื่องราวผ่านเวอร์ชันอนิเมะเพียงอย่างเดียว
Kazuaki เปรียบเทียบสถานการณ์นี้ว่า บรรณาธิการที่ไม่อ่านมังงะให้มากพอ ก็ไม่ต่างจากโปรดิวเซอร์ดนตรีที่ไม่ฟังเพลง หากบรรณาธิการไม่ได้สัมผัสและซึมซับตัวสื่อด้วยตนเองอย่างเพียงพอ ก็ย่อมไม่สามารถตัดสินใจในประเด็นสำคัญได้ และไม่อาจเป็นที่พึ่งพาของนักเขียนหรือศิลปินมังงะได้อย่างแท้จริง
เขาอธิบายเพิ่มเติมว่า ในการประชุมกับผู้สร้างผลงาน มักมีการพูดคุยถึงประเด็นอย่าง มังงะเรื่องนี้มีความคล้ายกับผลงานจากช่วงสิบปีก่อนหรือไม่ มีตัวอย่างความล้มเหลวในอดีตที่ควรหลีกเลี่ยงหรือไม่ หรือรูปแบบตัวละครที่ใช้นั้นเข้าข่ายโครงสร้างเดิมซ้ำซากหรือเปล่า ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นหัวข้อที่บรรณาธิการจำเป็นต้องเข้าใจอย่างลึกซึ้ง และมีส่วนร่วมในการสนทนา เพื่อให้แน่ใจว่าโปรเจกต์กำลังเดินไปในทิศทางที่ถูกต้อง
ติดตามข่าวสารอัปเดตวงการเทคโนโลยี เกม และไลฟ์สไตล์เพิ่มเติมได้ที่ techcatchup.net
พร้อมช่องทางโซเชียล Facebook | Instagram | TikTok | YouTube | X
